“3 Kısım”dan İkincisi Üzerine
Geri plandaki mütemadi “χάος”tan beslenip doğan; onun hem antitezi, hem sentezi olan; tiz derinlik, anlam ve ahengin muhteşem tınısı…
Kendi kanat çırpışlarının anaforuyla vücut bulmuş rüzgarı hissettikçe, birbiri ardına atmasına izin verdiği parmak ucundaki estetik adımların, emprövize dans gibi görünen ancak sadece dansçının kendisi tarafından bilinen acemiliğiyle, ruhun dibine oturmuş bunca yıllık tortunun nihayet azat edilmesi…
Philip Glass’ın” Keman Konçertosu 2. Kısım”ının bendeki etkisini böyle tanımlayabilim.
Advertisement
